וְעַתָּ֣ה אֲדֹנִ֗י חַי־יְהוָ֤ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֙ אֲשֶׁ֨ר מְנָעֲךָ֤ יְהוָה֙ מִבּ֣וֹא בְדָמִ֔ים וְהוֹשֵׁ֥עַ יָדְךָ֖ לָ֑ךְ וְעַתָּ֗ה יִֽהְי֤וּ כְנָבָל֙ אֹיְבֶ֔יךָ וְהַֽמְבַקְשִׁ֥ים אֶל־אֲדֹנִ֖י רָעָֽה׃
און אַצונד, מײַן האַר, אַזױ װי גאָט לעבט, און אַזױ װי דײַן זעל לעבט, אַז דאָס האָט דיך גאָט פֿאַרמיטן פֿון פֿאַרגײן בלוט-פֿאַרגיסונג, און זיך העלפֿן מיט דײַן אײגענער האַנט! און אַצונד, זאָלן װערן אַזױ װי נָבֿל דײַנע שׂונאים און די װאָס זוכן שלעכטס אױף מײַן האַר.
II Samuel
Urioh said to Dovid, "The Ark, Yisroel and Yehudah are living in temporary dwellings, and my master Yoav [along with] my master's servants are camping out in the field, and I am going to go to my house to eat and to drink and to sleep with my wife? [Upon] your life and the life of your soul if I should do such a thing."
I Samuel
That this not be for you an obstacle and a stumbling block of the heart for my master, to have shed innocent blood and that my master has avenged himself. And when Adonoy has done good for my master, may you remember your maidservant."